En toen was het ineens de laatste dag… Wat is deze week voorbijgevlogen!
De ochtend begon rustig maar productief. We verzamelden in de Hub om nog even te werken aan onze doelen voor 2025. Het was fijn om nog even goed de tijd te nemen om alles helder op papier te krijgen en vragen te kunnen stellen aan Eliene en Sabrina. Na deze werksessie volgde een les pilates van Wencke. Het leek in eerste instantie een ontspannen yoga uurtje, maar ik kwam er al snel achter dat het zwaarder was dan verwacht, haha!
Na een heerlijke lunch, verzorgd door Daniëlle, vertrokken we richting de Red Valley. Daar stond een prachtige hike op de planning!
Al bij aankomst was het uitzicht adembenemend, en ik kon niet wachten om af te dalen en de vallei van dichtbij te verkennen. Terwijl we ons een weg naar beneden baanden, werd ik overweldigd door al het moois om mij heen. Het landschap was bijna onwerkelijk: smalle grotten, kronkelende bospaadjes, en indrukwekkende rotsformaties. We klauterden, wandelden en wurmden ons door de vallei, steeds verder de diepte in – zonder bereik, volledig offline, op zo’n 1100 meter hoogteverschil. Het voelde alsof ik in een andere wereld was beland.
Mijn camera maakte overuren. Ik wilde alles om mij heen vastleggen en liet mijn creativiteit en inspiratie de vrije loop. Iedere bocht bracht een nieuw perspectief dat me steeds weer opnieuw verraste, allemaal zó ongelofelijk mooi! Maar.. alles wat we afdaalden, moesten we natuurlijk ook weer omhoog klimmen en dit bracht ons naar de allermooiste uitzichtpunten. Sommige stukken waren makkelijk, maar andere wat uitdagender – en soms zelfs een beetje spannend. Toch overwon ik hierdoor een deel van mijn angst voor hoogtes, stap voor stap. Uiteindelijk voelde het niet eens zo eng meer. Het gaf me zelfs een trots gevoel!
Na tweeënhalf uur klimmen, klauteren en verwonderen bereikten we het eindpunt, terug bij de parkeerplaats bovenaan. Daar wachtte ons opnieuw een prachtig uitzicht, deze keer tijdens de zonsondergang. Hoewel de lucht bewolkt was, hadden de kleuren nog steeds iets moois. Het was de perfecte afsluiting van een waanzinnige hike!
Laatste avond: van fancy diner tot pyjama party!
Bij terugkomst in het hotel was het tijd om ons klaar te maken voor het afsluitende diner. Ik trok mijn glitterpak aan, maakte krullen in mijn haar en ging voor een feestelijke make-up look. Het voelde heerlijk om me even helemaal fancy te kleden. Aan tafel proostten we met Turkse wijn en genoten we van heerlijke gerechten, terwijl we terugblikten op een fantastische week vol mooie highlights.
Van het 'Fancy Diner' ging deze laatste avond over naar een pyjama party in de Hub bij kaarslicht. Er werd de tijd genomen om elkaar lieve woorden toe te spreken, iets wat zo verbindend, lief en motiverend was met hier en daar een lach en een traan. Het voelde ineens heel gek dat deze mooie week zo snel voorbij was gegaan, maar elk avontuur heeft een einde. Eentje vol warmte, dankbaarheid en onvergetelijke momenten bij dit avontuur. Herinneringen die ik een leven lang met mij mee zal blijven dragen! De muziek ging aan, fijne gesprekken ontstonden en we lachten tot in de late uurtjes! Een avond om nooit meer te vergeten en een week waarin ik mocht leren, groeien, genieten, verwonderen, beleven en geïnspireerd mocht raken.
Ik ben onwijs dankbaar voor dit waanzinnige avontuur en deze fantastische groep. Een week van avontuur, met een gouden randje.
Eén waar ik nog vaak aan terug zal blijven denken!
Liefs,
Annemarijn
